'n rotstuin op die balkon, stoep, of selfs in die huis.

Hierdie rotstuin is baie maklik en pas in die kleinste hoekie enige plek binne of buite die huis.

Al wat nodig is, is darem redelike sterk lig vir die vetplante.

Die geheim is dat die plante in potjies geplant is. 
Die klippe word dan rondom die potte gerangskik en fyn klippies word in die gate gestrooi. 
Op 'n balkon kan die gewig verminder word deur plastiekskuim om die pote te pak. Dan is net een laag klippe genoeg vir versiering.

'n Aalwyntuin in die plek van die grasperk
by die agterdeur was 'n uitstekende besluit.
Ons spaar water, werk en koste.

Na jare se swoeg en sukkel, het ons besluit om die verwaarloosde grasperk by die agterdeur uit te spit. Ons was al gewoond aan die waterbeperkings elke jaar, maar hierdie jaar was die water besonder skaars. Die foto bo is geneem Junie 2005.
Die beddings is gemaak en ons het reeds begin plant.
Die voordeel van aalwyne is dat hulle so maklik oorplant.
Terwyl ons op ons tyd aan die agterdeurtuintjie werk,
groei die aalwyne ewe vrolik op 'n ander plek in die tuin.

Nog so 'n jaar later en dit lyk al heel netjies.
Die foto was geneem om te wys hoe mooi Aloe africana blom.
Dit is verbasend hoe goed aalwyne kan oorplant, hierdie
aalwyne is 'n paar maande gelede oorgeplant. Laat staan die aalwyn op 'n plek totdat nuwe wortels begin wys en plant oor in die droë tyd van die jaar.
Die jong aalwynplante onder die boom links is almal kruisings wat Rudi gemaak en gekweek het.
Die foto hieronder is geneem Julie 2009 en van die teenoorgestelde kant as die foto bo, d.i. vanaf die boom. 

          

  Op die foto links net soos die foto bo is Aloe africana nie in blom hierdie tyd nie en die plant is uitgegroei so dit is feitlik dieselfde grootte.  Die oranje blomme agter A.africana is van Aloe arborescens in die bedding heel agter.  Net paar blomme sigbaar in die boonste foto nou is dit 'n groot aantal pragtige blomme sigbaar in skakeerings van oranje en geel.  Die aalwyn vol in blom reg voor op die nuwe foto,  is 'n kruising van Aloe marlothii wat op die boonste foto net so effe sigbaar is as 'n jong klein aalwyntjie.   Opvallend is die groot aalwynkruising links agter.  Hierdie aalwyne staan al ten minste 3 meter hoog.  Die aalwyne net-net sigbaar links is volgroei so daar is nie veel verskil nie maar hulle blom nog pragtig.



Foto bo: Hierdie aalwyne is van die eerstes wat geplant is
aan die kant oorkant die boom aan die onder end van die
agterdeurtuintjie. Die drie aalwyne in blom is van links;
Aloe ferox X Aloe arborescens, Aloe mutabilis X
Aloe arborescens en Aloe cryptopoda.

Rudi se Aloe petricola X Aloe globuligemma kruisings is
in blom. Daar is blykbaar twee kleure blomme in die vyf
plante. Diep oranje wat verkleur na geel soos die blomme
oopmaak en rooi wat verkleur na 'n romerige wit. 

Kleiner aalwyn soorte en lelies groei maklik tussen die aalwyne. Die lelies is o.a. die klein inheemse Gladiola. Hulle rus in die somer en het baie min water nodig. Somer reënval tuine sal die lelies plant wat rus in die winter.



Hierdie klein lelie versprei deur saad en bolle en vertoon
baie mooi in 'n groep.

Om te dink Garfield het net 'n teddiebeer

Dit kos nogal geduld om die jagluiperd en die kat
aan die slaap te kry, maar na 'n dag se werk is dit
geen probleem vir Japie nie.


Daar is geen speelding so lekker soos 'n stert nie en
so 'n groot stert is sekerlik elke katjie se droom. Kyk
daardie tande gereed om die vyand af te maai!Dan is daar mense wat dink dat diere nie 'nverbeelding het nie.

Ek is dors !

Vrae wat gevra word. Ek is nie 'n kenner van die
jagluiperd nie, maar hier is kortliks wat ek weet.
Dit is verbasend hoe uiteenlopend die opinies is,
daarom is dit altyd goed om 'n verskeidenheid
opinies te nader. Die jagluiperd is gebou vir spoed
en nie om te veg nie. Wanneer 'n boer in Namibia
'n jagluiperd in 'n strik vang is 'n besliste houding en 'n
klap gewoonlik genoeg om die grootkat in toom te hou.
Die jagluiperd word nie doodgemaak nie maar aan
Natuurbewaring oorhandig.
Nogtans stem ek saam dat die jagluiperd die kat met
een hap van kant kan maak, maar dit geld vir die honde
ook. Daarby is die jagluiperd baie vol nonsens waaraan
hy byt en die smaak van kat..... eeejuk... seblief...
Feit is dat die jagluiperd as 'n spesies reeds vir dekades agteruitgaan weens 'n verskeidenheid redes. Habitat is bekend, maar daar is ook genetiese nadele. Miskien kan daar wel sukses wees om hulle te red in die moderne tyd.

Magda skryf:-

"Japie het die jagluiperd vir 'n troeteldier op 'n vendusie naby Bloemfontein,
gekoop. Die permit om die jagluiperd aan te hou, moet jaarliks hernu word.

Natuurbewaring het streng regulasies ten opsigte van die grootte,

veiligheid en gerief waarin die jagluiperd aangehou word. Japie het by die SA Cheetah breeders/Owners Association

aangesluit om seker te maak dat die jagluiperd niks kort kom nie."

Dit was nogal fynspeel om die jagluiperd aan almal voor te stel: Die jong duitse-herdershond (8 maande oud), die siamese katjie (2 maande oud) en die pug ( ou hond). Die katjie en die ou hond (pug) was
maklik maar die ander twee moes eers aan mekaar gewoond raak. Vir twee weke kon hulle mekaar sien deur die glas deure voordat hulle toegelaat is om
mekaar te ontmoet. Daar was geen probleem nie. Die jagluiperd en die duitse-herdershond geniet dit om mekaar te jaag op die grasperk.
Dit pas Magda want anders sou sy moes instaan om toe te sien dat die jagluiperd genoeg oefening kry. Soos Magda vertel - dit sal 'n taak wees,
sy is 59 jaar oud! Sommer nog jonk, Magda!

Teen sononder gaan die siamesie gewoonlik uit om in die tuin te speel. Dan is die aandag van beide die
jagluiperd en die hedershond op die katjie.
Die hond sit sy mond oor die lyf van die katjie ( die hele lyfie pas in die hond se bek) terwyl  die jagluiperd met die hond stoei aan die ander kant. Die katjie kan ontsnap in die bome in, maar hy geniet (of duld) dit. 

Die hond raak eerste moeg vir die speletjie en dan gaan speel die katte in die bome.

Somtyds is dit moeilik om die katjie te oorreed om in die huis te kom, maar die meeste van die tyd is hy uitgespeel en gretig om in te gaan.

Die laaste een onder is 'n bangkat !

Ontmoet Nancy cheetah jagluiperd, Anix siamese kat,
Boel pughond en Frankie herdershond.
Die cheetah, kat en die twee honne is die vierbenige kinders van Japie Pienaar en sy vrou Magda."

Magda vertel:-Oorspronklik was die cheetah se naam Nancy, maar dit het verander na Jollie.  Die mense wat die cheetah groot gemaak het op die bottel vanaf geboorte, het haar Angeline Jollie genoem.
Die Duitse Herdershond se naam is Frankie omdat die

eerste fotos van hom 'n blou refleksie van die werker se
klere in sy oog weerkaats het. Dit het Japie herinner aan
Frank Sinatra O'l Blue eyes.
Die Siamees heet Anix (vernoem na 'n vriendin Anika.)
maar hy word meestal "Die Witte" genoem en
die Pug se naam is eenvoudig Boelie.

Japie Pienaar en sy vrou Magda se plaas is gelee in die Vrystaat
20 vanaf Wesselsbron, Suid Afrika.

'n Gedeelte van die plaas is 'n natuur reservaat en verder word geboer met Arabiese perde en landbou.
In die reservaat is daar 'n self-bedien-kamp langs die rievier met 'n voertuig om in rond te ry. Wild te sien is bokke, buffels, renoster, en seekoei, asook 'n groot verskeidenheid voels (200+species) en
vis in die rivier.
Brakfontein private natuur reservaat.
Kontak Magda Tel. (+27) 057 899 2426

Ek kan sien wat hierdie buffel so al kouende dink
Hy jeuk vir 'n onder-onsie met daardie cheetah.

Noudat almal mekaar ken kan ons oorgaan na meer aksie
in die volgende blog.

Help dat jou swakke medinger op die bene bly. As hy tot niet gaan, kom daar straks 'n sterke in sy plek - Langenhoven

'n Klipperige tuin, kliptuin of rotstuin wat ookal dit genoem word daar is al hoe meer tuine waar die grasperk vervang is met gruis of klippies wat die hele voorkoms van die tuin verander. In teenstelling met die groen grasperk kan die verskillende tekstuur, grootte, kleur en vorm van die klippe elke tuin uniek maak. Die klem op die spaar van water is waarskynlik die inspirasie tot hierdie nuwe interessante tuinontwerp.
'n Stap verder is om die hele tuin in 'n kliptuin te verander.

Die fyn plantjies tussen die klippe is nie sigbaar op 'n afstand nie maar dit is opwindend om hulle tydens 'n wandeling deur die tuin te ontdek.
Dit is die beste om dolomietgruis te gebruik vir die plante en ook vir die neutrale agtergrond. Heelwat spesies van die fyner vetplantjies in die natuur groei tussen spierwit kwartsgruis en na my mening sou 'n laag wit kwartsklippies om die groot klippe op die voorgrond hierdie kliptuin ophelder.

Met dieselfde voorraad kan hierdie tuine se voorkoms #keer verskillend wees.

Spesiaal liefies net vir jou - -

Ja dit is reg - Al my liefde is net vir jou



Jy kan my maar opvree..... vertroetel.

- ekskuus, verskoon my - dit is van al ons almal

sit die hande bymekaar - ons stem saam.

Spesiaal vir THEA 'n Meme-tag
Die reëls is :-
Skakel (link) terug na die persoon wie die Meme-Tag gestuur het.
Plaas hierdie reëls bo-aan jou bladsy met 8 beskrywings van waarom jy gelukkig is in jou lewe.
Maak 'n lys van ongeveer 8 ander bloggers aan wie jy hierdie tag verder stuur.
Die geluk in my lewe;- Ek is dankbaar en gelukkig dat Rudi nog in my lewe is na meer as 40 jaar (heelwat meer, maar wie tel nou die jare so presies) Ons is nou al in alle opsigte een persoon en hy beheer die brein.

Rudi was geoloog by die kopermyn in Nababeep Namakwaland en daarna by TCL in Namibia. Die myn het gesluit en ons het besluit om vroeg af te tree in die Republiek van Suid Afrika. Dit was baie moeilik en hartseer om afskeid te neem van Namibië, maar gelukkig is die kinders nog daar met 'n plekkie vir ons.

Ons is gelukkig met ons drie kinders wat goed doen in hulle lewens en vir die agt skattige kleinkinders. Net grootouers kan verstaan hoeveel geluk kleinkinders bring.
Ons geniet nou ook die www, rekenaars, (komputers) en TV wat ons nie gehad het nie toe ons kinders klein was nie. Daardie tyd was ook besonders - ons het geleer om mekaar te geniet en ken die lewe met en sonder die moderne geriewe.

Ons geniet die katkinders ook. Gelukkig hou hulle my jonk en op my voete in plaas van dat ek heeldag voor die komper sit en speletjies speel.

Dan is daar nog baie vreugde in die aalwyntuin stokperdjie. Ons geniet die ekskursies om die plante in die natuur te sien. Die tuin hou mens aan die gang en Rudi hou van die takies hou waarvan ek nie hou nie en omgekeerd.

Ek vermoed dat dit al meer as agt dinge is wat my gelukkig maak.
'Skies vir die lang storie.
Nou sien ek uit na 'n drama met baie geluk van iemand anders.

My tag gaan aan:-
THEA en haar hobbie blog Greintjes
Muriel's Diaries
Bashing innie boendoes
rivierklokkies
Eva die sterker chromosoom

Oshakati Namibië Gratis karwas. Solank die voorraad hou. Ry slegs 'n paar keer om die kennisgewing totdat u tevrede is met die resultate.

Swakopmund die Vergenoeg padverspoeling.
Pragtige fotos van die verspoeling by Vergenoeg naby Swakopmund.

As die kosbare gras so geil staan is die wêreld reg
ten spyte van 'n verspoeling.

Die skade is nie die belangrikste nie.

Oshakati 'n bietjies te nat.
'n Paar reënfotos van verspoelings in Oshakati in die noorde van Namibië.

Die inkoop sentrum

Aflewering tot stilstand gedwing

Maak die beste met wat ookal jou kant toe kom .....
As die lewe vir jou water gee - gaan vang vis

Kambi die koedoe koei van Namibia
Hartseer nuus
Ons koedoe kalfie het dit nie gemaak nie.

..ist leider nicht mehr, sie hat es nicht geschafft, wir sind sehr traurig.
Kann nicht glauben, wie schnell so ein Tier Einem an's Herz wächst.
Hätte euch gerne mit weiteren Fotos erfreut.
Liebe Grüße,
Christina

Kambi die koedoe koei van Namibia Kliek hier vir die duitse weergawe deur Kambi se "ma" Christina. Die beskrywings op hierdie blog is 'n rowwe vertaling. Al die fotos is geneem deur Christina van Elisenheim Brakwater.

Dagsê !

Hier is die nuus uit Brakwater - Ons Kambi die koedoe koei is dank die Vader weer terug by ons.

Nadat ons die koedoe kalfie gekry het, het ons die hele dag gesoek en angstig gehoop dat Kambi weer sal terugkom. Hier is wat gebeur het.....

Kort na die geboorte moes 'n luiperd haar lêplek se reuk gekry het. Volgens die spoor was Kambi & die kalfie op pad huis toe en die luiperd was kort op hulle hakke(hoewe).

Onmiddelik toe die luiperd hulle inhaal het Kambi gehardloop. Sy is nie fit nie met die luilekker lewe in en om die huis. Aan die diep spore kon mens sien dat sy gejaag word met die luiperd agterna.

Intussen het die klein kalfie bergaf gesukkel en nie baie ver van die huis af doodmoeg onder 'n bos ingekruip.

Kambi het dit reggekry om die luiperd se aandag van die kalfie af te trek. Mens kon sien aan die diep krapmerke op haar dat sy blindelings deur die bosse gehardloop het.

Toe Andreas en die werkers die volgende oggend die berg fynkam ontdek hulle die lêplek waar die kalfie gebore is. Terwyl hy besig was om te bel hoor hy 'n geritsel in die bos langs hom en daar staan die koedoekalfie, wat hulle natuurlik dadelik huis toe gebring het.

Dié nag om 1:00 het die nagwag gesien dat Kambi by die swembad water drink. Die volgende oggend staan sy by haar gewone plek by die deur en wag vir haar ontbyt. Ons het haar saam met die kalfie in 'n stal gesit, maar dit het haar glad nie gepas nie en sy wou nie dat die kleintjie drink nie. Die kleintjie het dan ook later moed opgegee. Dit was belangrik dat die outjie 'n bietjie van die biesmelk inkry so terwyl ek vir Kambi gevoer het, het Andreas haar gemelk. Om 'n koedoe koei te melk is nogtans komies, maar gelukkig het die kalfie die melk gedrink.

On het 'n baie bekwame (wild)veearts in Windhoek, Dr. Tubising, waar ek dan vitamindruppels vir die koeimelk gekoop het om vir die kalfie te voer. Hy beweer dat dit normaal is wanneer 'n wilde dier (soos in Kambi se geval) met 'n bottel grootgemaak word dat die moederinstinkte nie reg ontwikkel nie.

Kambi jaag die kalfie nie weg nie en lek hom selfs vernaam wanneer die kalfie bottel drink (miskien jaloers?) maar verder gaan sy haar gang.

Ek is bloot bly dat die teef Jolly so lief vir die kalfie is. Die hond lê by die kalfie en lek hom skoon. Te oulik.

Gestir oggend het die kalfie nat gereën. Ons het haar afgedroog en op die stoep gebring, maar sy het so gebewe dat sy nie kon drink nie. Ek het twee graansakkies wat mens in die mikro verhit warm gemaak en by die kalfie neergesit met 'n ekstra kombers bo-oor haar. Baie gou was die katte daar, natuurlik agter die warmte aan.

Dit is 'n plesier om te sien hoe dat die huisdiere die kalfie versorg. 'n Mens kan hulle vir ure dophou.

Ek is besonder dankbaar dat die luiperd nie die kalfie verskeur het nie (ek is mos haar ma). Die gedagte is verskriklik.

Ek wil my vriendin Anke bedank vir die luzern wat sy onmiddelik gebring het sodat Kambi kan melk produseer. Baie gaaf van jou Anke.

Baie dankie ook aan almal vir ondersteuning en boodskappe.

Christina und Andreas

Liebe Grüße,

Christina

Kambi die koedoe koei van Namibia.    Kambi is 'n jong koedoe op die gasteplaas Elisenheim buite Windhoek. Soos duidelik gesien kan word op die fotos is Kambi die koedoekoei en haar katte baie goed versorg. Die mense van Elisenheim is bekend vir hulle groothartigheid teenoor mense en diere. Besoek die Elisenheim webwerf om meer van die plaas te sien.
Plaaskatte vorm dikwels 'n sterk band met 'n gekose perd waar hulle dan ook saamwoon in dieselfde stal. Dit is tot almal se voordeel daar die katte rotte, muise en selfs slange vang. Maar daar is seker nie 'n perd so gewild soos Kambi die koedoe nie. Heel moontlik omdat Kambi saam met die katte nuuskierig is en saamstaan om te weet wat die mense in hulle omgewing doen.



Wie kan bedruk voel na 'n vroeg oggend groet deur hierdie twee. Daardie gevoelvolle kyk van die koedoe en die ondeunde kat gereed vir die uitdagings van 'n nuwe dag.

Soos Christine Werner skryf. "Wenn ich morgens meine Gardinen aufmache, gucken die Beiden meist schon ins Fenster, wollt' das nur mit euch teilen, süß, ne?!? " - rof vertaal - as ek in die oggend die gordyne ooptrek loer die twee reeds na binne. oulik nie ?

Foto bo: Kambi die koedoekoei en haar vriendjie Mummel die kat

Foto onder: Kambi met haar vriend Peet nog 'n kat.



Kambi het 'n persoonlikheid wat almal gerus laat voel in haar teenwoordigheid. Sy het geen einde aan vriende nie. Katte, honde en mense, dag of nag, sy is nooit alleen nie.

'n Aalwyntuin in potte. Daar is 'n hele paar voordele om in potte te plant -
klimaat,  waar spasie min is, binnenshuis, water spaar en nie die minste nie is eenvoudig as ornamente omdat dit mooi is. Hier is fotos van 'n paar potplante in potte of houers net om 'n idee te kry. Elke persoon sal iets aan die rangskikkings kan en wil verander, dit maak die tuine soveel interessanter.
Die moontlikheid dat dit nodig mag wees dat 'n rare plante geskuif moet word is daar en geen probleem nie.


Plaas altyd 'n klip in die drinkbak sodat klein diertjies nie daarin verdrink nie. Hierdie drinkbakkie is nie juis diep nie, die klip is meer 'n versiering, maar die heel klein goggas sal dit nuttig vind.



Die ontspanning en braai area vertoon vriendelik en rustig maar ook interessant. Die aalwyn in die hoë vierkantige pot is binne-in 'n ander kleiner pot geplant.  'n groot hoeveelheid grond om die wortels in 'n diep houer sal suur word en heel moontlik nie goed dreineer nie. Baie klippe met 'n klein bietjie grond (of geen grond) vir vinnige dreinasie is noodsaaklik.






Die verskillende potte en kleure kombineer baie mooi met die houdstomp en klip. Die groot kaal area is iets treffend.


Selfs die gewone vorm pot vertoon besonder goed deurdat dit nie die aandag aftrek van die plante in die rangskikking nie.



Eenvoudig, maklik, maar tog deftig.  Langs die visdam

Die aalwyn in die pot is Aloe hardyi 'n aalwyn wat natuurlik van kraanse afhang.
Hierdie aalwyn is goed geskik vir hangmandjies.    Die aalwynblare hang nie slap nie, dit is styf in daardie vorm. Die plant groei na onder maar stuur die blom na bo.

sutherland van die grondpad se kant Daar was toe 'n geleentheid om by Sutherland te kom vir 'n photo. Ons wou Aloe broomii en Aloe claviflora in blom sien in die veld. Daarvoor is ons na die Nationale Park in Beaufortwes.

Die Karoo landskap soos gesien vanaf 'n pad in die Nationale Natuurpark by Beaufortwes.
Aloe claviflora. Hierdie aalwyn stoot die blom dwars uit. Die algemene naam is treffend, kanon-aalwyn.

Aloe broomii op 'n rotstuin in die natuurpark by Beaufortwes.

Aloe broomii is 'n waardige simbool vir 'n moeder. Hierdie gedenksteen was langs die pad wat afdraai vanaf die N1 na Fraserburg. Dit is in duits wat mens laat wonder of die moeder op toer was toe sy hier gesterf het.
Die bewoording is:
UNSERER LIEBER MUTTI EIN GEDENKEN + 12 - 12 - 1994
Direk vertaal - Aan ons liewe moedertjie 'n aandenking.

Ietwat ontstel dink ek daaraan dat my Moeder baie lief was vir haar aalwyne en dit is by haar waar ons belangstelling in aalwyne begin het.
Sy is ook nie meer met ons nie.
Met die huis toe ry het ons na Fraserburg en toe Williston gery en daarvandaan per grondpad na Sutherland. Ons kon eenvoudig weer die N1 tot Matjiesfontein geneem het, maar ons wou 'n ander deel van die Karoo sien.

Willistan lyk baie eensaam in die grote Bo-Karoo. Hier word dit sekerlik bloedig warm in die somer en vrek koud in die winter. Hierdie deel van die Karoo kry somer reën gevolglik is dit uiters droog nou (September).
So in die verbyry is dit opvallend dat op die plase in hierdie omgewing met skape geboer word. Ai, dit laat 'n mens se mond water vir bietjie braaivleis of 'n bordvol skaaprib-bredie.

Sutherland vanaf die grondpad in die teenoorgestelde kant as wat ons die vorige keer in gery het. Die veld is reeds besig om uit te droog na die winterreën. Daar is nog 'n paar dapper blommetjies tussen die graspolle.
Op 'n afstand lyk dit asof ons 'n eeu of twee terug is in tyd. Nogtans het elke huis sy TV, selfoon en sy kruis, al lyk dit so stil en rustig.

Die ou teleskoop. 'n Besoek aan Sutherland se sterrewag is sekerlik die droom van baie sterrekundiges en sterrekykers regoor die wêreld.

Ongelukkig het die slegte grondpad ons duur te staan gekom. 'n Band letterlik flenters gery. Rudi het omtrent gesukkel om die domkrag onder die kar in te kry. Die verflenterde band was heeltmal van die wiel af en oor die plek waar die domkrag moes kom. Met die gesukkel in die stof onder die kar kon mens nie sien waar die grondpad eindig en die man onder sy motorkar begin nie. Geluk was dat die motor glad nie enige hanteering probleem gegee het met net drie wiele teen 'n spoed op grondpad nie en Rudi is so trots op sy motor daaroor.
Einde goed - alles goed.