hou die sonkant bo

2011-04-26T05:25:00.000-07:00

Namibië word nat en natter

Namibië soos ons die land ken.
Droog en in pastel kleure.
Die atmosfeer is rustig groot en stil.
Hier is die mens klein.

Na goeie reën wat nou al amper 'n gewoonte geword het.
Al die veld is vrolik - verseker.

Die versamelvoëlnes Philetairus socius is soos
'n groot grasdak met die deure na die verskillende nessies aan die onderkant.

Waar is die waarheid. Ja, waar is hy, dis waar. Maar waar is hy?
C J Langenhoven

2011-04-13T06:18:00.001-07:00

My Stokperdjies

Ek gebruik die woord stokperdjie hier nie letterlik nie.

Kyk hoe soet sit hulle twee daar.

Rudi en ek deel en geniet die stokperdjies saam.
Die katte geniet die dubbelle aandag. maar die kat op Rudi
se skouer besit hom.
Die katskou-rosette dekorasies in die agtergrond is maar net
'n noodsaaklike deel van katte teel en 'n deel wat ek nie as
stokperdjie beskou of besonder geniet nie.

Die komputer is die beste stokperdjie wat die mensdom getref
het vir oud en jonk maak nie saak wat daardie persoon se
belangstelling is nie.

Die poppe so effe sigbaar ver regs. Dit is 'n ou stokperdjie wat reeds
aangegee is aan my dogter. Dit woon net nog hier omdat daar meer
plek is by Ma.

Wat nog kort op die prentjie hierbo is ons aalwyne. 'n Interessante
stokperdjie wat ons almal geniet.

Moenie jou vriend vergeet nie dit sal hom seermaak, hou dit vir jou vyande. - CJ Langenhoven

stokperdjies

2011-04-13T06:17:00.000-07:00

My Stokperdjies

Rudi is natuurlik die eerste en belangrikste deel van die stokperdjies.

Dan kom die katte wat Rudi saam met my geniet.
Die katskou-rosette dekorasies in die agtergrond is maar net deel van die katte en
'n deel wat ek nie as stokperdjie beskou of besonder geniet nie. Dit
is 'n noodsaaklike werk gedeelte.

Die komputer is die beste ding wat die mensdom getref het vir oud en jonk
maak nie saak wat daardie persoon se belangstelling is nie.
Kyk hoe soet sit hulle twee daar.

Die poppe so effe sigbaar ver regs. Dit is 'n ou stokperdjie wat reeds
aangegee is aan my dogter. Dit woon net nog hier omdat daar meer
plek is by Ma.

Wat nog kort op die prentjie is ons aalwyne. 'n Interessante
stokperdjie wat ons almal geniet.

Moenie jou vriend vergeet nie dit sal hom seermaak, hou dit vir jou vyande. - CJ Langenhoven

2010-08-01T13:39:00.000-07:00

Maak jou eie saad. Daar is net een punt wat belangrik is.
Die aalwyn plante kan nie selfbestuif nie.
Die plante mag wel van saad gekweek wees van dieselfde plant.
Nie die stiggies nie, want 'n stiggie is steeds 'n deel van
daardie plant.
Aloe barbadensis is 'n goeie voorbeeld waar bestuiwing
bestuiwing baie moeilik is. Hierdie aalwyn gaan mal aan met
stiggies maak en so word die stiggies gekweek vermeerder
en weer gekweek, dat ek (in die Weskaap) nie eers
A.barbadensis van Namibia af kan bestuif nie heel moontlik omdat
dit stiggies is van dieselfde plant. Daar was niks verkeerd met die
plante as sulks nie want ek het wel suksesvolle saad van 'n kruising
met A. gerstnerii op dieselfde plant.

Kruisings soos op die foto is 'n baie interessante uitdaging.
Daar is 'n moontlikheid dat die gene van die twee plante nie
bymekaar pas nie, maar dit is die moeite werd om
te probeer. Vir meer fotos van aalwynkruisings
http://succulentplants.net/afrikaans.aalwyne/aalwyn.kruisings.htm

Let op die lengte van die stempel - 'n lang stempel aalwyn
kan 'n kort stempel aalwyn bestuif maar nie andersom nie.
Sommige ge-oefende kwekers los die
probleem van selfbestuiwing op wanneer hulle 'n enkel
eksemplaar het,deur eers stuifmeel van 'n kort stempel op
te sit wat dan die stempel stimuleer maar nie ver genoeg
kan afgroei nie en daarna sit hulle dieselfde plant se
stuifmeel op wat die stempel bestuif.
Normaalweg - soos reeds genoem - bestuif die stuifmeel
van dieselfde plant nie die plant nie. Ek het geen
ondervinding of hierdie raad werklik werk nie.

Daar is natuurlik baie ander redes waar die gene eenvoudig
nie klop nie. Ek sien by sommige kruisings dat daar bv. nooit
stuifmeel is nie. Dit is 'n opvallende maar nie doodlike fout nie,
maar mens besef dat daar baie ander onopsigtelike foute
kan wees wat veroorsaak dat sommige kruisings nie werk nie.

Daar is aalwyne wat amper alles kan bestuif soos
Aloe arborescens en Aloe marlothii en netso is daar
uiters moeilike aalwyne ook. Kruisings afkomstig
van moeilike aalwyne is op hulle beurt ook moeilik.
Daarom kruis die kweekers eers met Aloe arborescens
om daardie eienskap bietjie makliker te maak en
nog 'n voordeel is Aloe arborescens groei vinnig en
het 'n goeie blom.

Daar is allerhande boererate wanneer 'n plant nie
saad maak nie, soos 'laat die plant swaar krÿ' en so
aan. Belangrik is dat 'n ander plant wat nie 'n
kloon(stiggie) van dieselfde plant is nie gebruik moet
word. Die plante mag wel van saad gekweek wees
van dieselfde plant en bestuif deur diesefde plant.

2010-03-16T11:19:00.000-07:00

'n rotstuin op die balkon, stoep, of selfs in die huis.

Hierdie rotstuin is baie maklik en pas in die kleinste hoekie enige plek binne of buite die huis.

Al wat nodig is, is darem redelike sterk lig vir die vetplante.

Die geheim is dat die plante in potjies geplant is.
Die klippe word dan rondom die potte gerangskik en fyn klippies word in die gate gestrooi.
Op 'n balkon kan die gewig verminder word deur plastiekskuim om die pote te pak. Dan is net een laag klippe genoeg vir versiering.

2009-09-05T05:36:00.000-07:00

'n Aalwyntuin in die plek van die grasperk

by die agterdeur was 'n uitstekende besluit.

Ons spaar water, werk en koste.

Na jare se swoeg en sukkel, het ons besluit om die verwaarloosde

grasperk by die agterdeur uit te spit. Ons was al gewoond aan die

waterbeperkings elke jaar, maar hierdie jaar was die water besonder

skaars. Die foto bo is geneem Junie 2005.

Die beddings is gemaak en ons het reeds begin plant.

Die voordeel van aalwyne is dat hulle so maklik oorplant.

Terwyl ons op ons tyd aan die agterdeurtuintjie werk,

groei die aalwyne ewe vrolik op 'n ander plek in die tuin.

Nog so 'n jaar later en dit lyk al heel netjies.

Die foto was geneem om te wys hoe mooi Aloe africana blom.

Dit is verbasend hoe goed aalwyne kan oorplant, hierdie

aalwyne is 'n paar maande gelede oorgeplant. Laat staan die

aalwyn op 'n plek totdat nuwe wortels begin wys en plant oor

in die droë tyd van die jaar.

Hier is meer besonderhede. Die jong aalwynplante onder die

boom links is almal kruisings wat Rudi gemaak en gekweek het.

Die foto is geneem Julie 2009 en van die teenoorgestelde kant

as die foto bo, d.i. vanaf die boom. Aloe africana se blomtyd is

ietwat later. Die Aloe mutabilis kruising se blomme wys bokant

Aloe africana (regs agter) wat ongelukkig die indruk skep dat die

aalwyn blom. Rudi se kruisings in die voorgrond is ook pragtig.

Foto bo: Hierdie aalwyne is van die eerstes wat geplant is

aan die kant oorkant die boom aan die onder end van die

agterdeurtuintjie. Die drie aalwyne in blom is van links;

Aloe ferox X Aloe arborescens, Aloe mutabilis X

Aloe arborescens en Aloe cryptopoda.

Rudi se Aloe petricola X Aloe globuligemma kruisings is

in blom. Daar is blykbaar twee kleure blomme in die vyf

plante. Diep oranje wat verkleur na geel soos die blomme

oopmaak en rooi wat verkleur na 'n romerige wit. Daar

is kleiner aalwyntjies en lelies tussen die aalwyne. Die

lelies is o.a.die klein inheemse Gladiola. Hulle rus in

die somer en het baie min water nodig. Somer reënval

tuine sal die lelies plant wat rus in die winter.

Kyk op my webwerf na die besonder mooi inheemse lelies.

Hierdie klein lelie groei maklik van saad en ons het saad

op voorraad. Hulle versprei deur saad en bolle en vertoon

baie mooi in 'n groep.

Ons epos adres is euricat at gmail.com vervang die at

met @ en geen spasies nie.

Jammer vir die moeite maar dit is om die outomatiese

oes van adresse te fnuik.

2009-05-30T10:33:00.000-07:00

Om te dink Garfield het net 'n teddiebeer

Dit kos nogal geduld om die jagluiperd en die kat

aan die slaap te kry, maar na 'n dag se werk is dit

geen probleem vir Japie nie.

Daar is geen speelding so lekker soos 'n stert nie en
so 'n groot stert is sekerlik elke katjie se droom. Kyk
daardie tande gereed om die vyand af te maai!
Dan is daar mense wat dink dat diere nie 'n
verbeelding het nie.

Ek is dors !

Vrae wat gevra word. Ek is nie 'n kenner van die
jagluiperd nie, maar hier is kortliks wat ek weet.

Dit is verbasend hoe uiteenlopend die opinies is,

daarom is dit altyd goed om 'n verskeidenheid

opinies te nader. Die jagluiperd is gebou vir spoed

en nie om te veg nie. Wanneer 'n boer in Namibia

'n jagluiperd in 'n strik vang is 'n besliste houding en 'n

klap gewoonlik genoeg om die grootkat in toom te hou.

Die jagluiperd word nie doodgemaak nie maar aan

Natuurbewaring oorhandig.

Nogtans stem ek saam dat die jagluiperd die kat met
een hap van kant kan maak, maar dit geld vir die honde
ook. Daarby is die jagluiperd baie vol nonsens waaraan
hy byt en die smaak van kat..... eeejuk... seblief...

Feit is dat die jagluiperd as 'n spesies reeds vir dekades agteruitgaan
weens 'n verskeidenheid redes. Habitat is bekend, maar daar is ook
genetiese nadele. Miskien kan daar wel sukses wees om hulle te red in
die moderne tyd.

2009-05-30T10:07:00.000-07:00

Magda skryf:-

"Japie het die jagluiperd vir 'n troeteldier op 'n vendusie naby Bloemfontein,
gekoop. Die permit om die jagluiperd aan te hou, moet jaarliks hernu word.

Natuurbewaring het streng regulasies ten opsigte van die grootte,

veiligheid en gerief waarin die jagluiperd aangehou word. Japie

het by die SA Cheetah Breeders/Owners Association
aangesluit om seker te maak dat die jagluiperd niks kort kom nie."

Dit was nogal fynspeel om die jagluiperd aan almal voor te
stel: Die jong duitse-herdershond (8 maande oud), die siamese katjie
(2 maande oud) en die pug ( ou hond). Die katjie en die ou hond (pug) was
maklik maar die ander twee moes eers aan mekaar gewoond raak. Vir twee
weke kon hulle mekaar sien deur die glas deure voordat hulle toegelaat is om
mekaar te ontmoet. Daar was geen probleem nie. Die jagluiperd en
die duitse-herdershond geniet dit om mekaar te jaag op die grasperk.
Dit pas Magda want anders sou sy moes instaan om toe te sien dat die
jagluiperd genoeg oefening kry. Soos Magda vertel - dit sal 'n taak wees,
sy is 59 jaar oud! Sommer nog jonk, Magda!

Teen sononder gaan die siamesie gewoonlik uit om in
die tuin te speel. Dan is die aandag van beide die
jagluiperd en die hedershond op die katjie.
Die hond sit sy mond oor die lyf van
die katjie ( die hele lyfie pas in die hond se bek) terwyl
die jagluiperd met die hond stoei aan die
ander kant. Die katjie kan ontsnap in die
bome in, maar hy geniet (of duld) dit.

Die hond raak eerste moeg vir die

speletjie en dan gaan speel die katte in die bome.

Somtyds is dit moeilik om die katjie te oorreed om in die
huis te kom, maar die meeste van die tyd is hy uitgespeel
en gretig om in te gaan.

Die laaste een onder is 'n bangkat !

2009-05-10T10:33:00.000-07:00

Ontmoet Nancy cheetah jagluiperd, Anix siamese kat,

Boel pughond en Frankie herdershond.

Die cheetah, kat en die twee honne is die vierbenige kinders van

Japie Pienaar en sy vrou Magda."

Magda vertel:-Oorspronklik was die cheetah se naam Nancy,

maar dit het verander na Jollie (Die mense wat die cheetah

groot gemaak het op die bottel vanaf geboorte, het haar

Angeline Jolie genoem.)

Die Duitse Herdershond se naam is Frankie omdat die

eerste fotos van hom 'n blou refleksie van die werker se

klere in sy oog weerkaats het. Dit het Japie herinner aan

Frank Sinatra O'l Blue eyes.

Die Siamees heet Anix (vernoem na 'n vriendin Anika.)

maar hy word meestal "Die Witte" genoem en

die Pug se naam is eenvoudig Boelie.

Japie Pienaar en sy vrou Magda se plaas is gelee in die Vrystaat

20 vanaf Wesselsbron, Suid Afrika.

'n Gedeelte van die plaas is 'n natuur reservaat en verder word

geboer met Arabiese perde en landbou.

In die reservaat is daar 'n self-bedien-kamp langs die rievier met

'n voertuig om in rond te ry. Wild te sien is bokke, buffels, renoster,

en seekoei, asook 'n groot verskeidenheid voels (200+species) en

vis in die rivier.

Brakfontein private natuur reservaat.

Kontak Magda Tel. (+27) 057 899 2426

Ek kan sien wat hierdie buffel so al kouende dink

Hy jeuk vir 'n onder-onsie met daardie cheetah.

Noudat almal mekaar ken kan ons oorgaan na meer aksie

in die volgende blog.

Help dat jou swakke medinger op die bene bly. As hy tot niet gaan,

kom daar straks 'n sterke in sy plek - Langenhoven

2008-11-16T01:01:00.000-08:00

'n Klipperige tuin, kliptuin of rotstuin wat ookal dit genoem word daar is al hoe meer tuine waar die grasperk vervang is met gruis of klippies wat die hele voorkoms van die tuin verander. In teenstelling met die groen grasperk kan die verskillende tekstuur, grootte, kleur en vorm van die klippe elke tuin uniek maak. Die klem op die spaar van water is waarskynlik die inspirasie tot hierdie nuwe interessante tuinontwerp.
'n Stap verder is om die hele tuin in 'n kliptuin te verander.

Die fyn plantjies tussen die klippe is nie sigbaar op 'n afstand nie maar dit is opwindend om hulle tydens 'n wandeling deur die tuin te ontdek.
Dit is die beste om dolomietgruis te gebruik vir die plante en ook vir die neutrale agtergrond. Heelwat spesies van die fyner vetplantjies in die natuur groei tussen spierwit kwartsgruis en na my mening sou 'n laag wit kwartsklippies om die groot klippe op die voorgrond hierdie kliptuin ophelder.

Met dieselfde voorraad kan hierdie tuin se voorkoms #keer verskillend wees.

2008-09-20T04:40:00.000-07:00

Spesiaal liefies net vir jou - -

Ja dit is reg - Al my liefde is net vir jou

Jy kan my maar opvree..... vertroetel.

- ekskuus, verskoon my - dit is van al ons almal

sit die hande bymekaar - ons stem saam.

2008-08-09T04:45:00.000-07:00

Spesiaal vir THEA 'n Meme-tag

Die reëls is :-

Skakel (link) terug na die persoon wie die Meme-Tag gestuur het.
Plaas hierdie reëls bo-aan jou bladsy met 8 beskrywings van waarom jy gelukkig is in jou lewe.

Maak 'n lys van ongeveer 8 ander bloggers aan wie jy hierdie tag verder stuur.

Die geluk in my lewe;- Ek is dankbaar en gelukkig dat Rudi nog in my lewe is na meer as 40 jaar (heelwat meer, maar wie tel nou die jare so presies) Ons is nou al in alle opsigte een persoon en hy beheer die brein.

Rudi was geoloog by die kopermyn in Nababeep Namakwaland en daarna by TCL in Namibia. Die myn het gesluit en ons het besluit om vroeg af te tree in die Republiek van Suid Afrika. Dit was baie moeilik en hartseer om afskeid te neem van Namibië, maar gelukkig is die kinders nog daar met 'n plekkie vir ons.

Ons is gelukkig met ons drie kinders wat goed doen in hulle lewens en vir die skattige klleinkinders. Net grootouers kan verstaan hoeveel geluk kleinkinders bring.

Ek is bly dat ons nie die www, rekenaars, (komputers) of TV gehad het nie toe ons kinders klein was. Ons het geleer om mekaar te geniet en ken die lewe met en sonder die moderne geriewe.

Ons katte is nou ons kinders. Ek is trots op die katkinders. Gelukkig hou hulle my jonk en op my voete in plaas van dat ek voor die komper sit en speletjies speel.

Dan is daar nog baie vreugde in die aalwyntuin stokperdjie. Ons geniet die eksursies om die plante in die natuur te sien. Die tuin hou mens aan die gang en die geluk is dat Rudi van die takies hou waarvan ek nie hou nie en omgekeerd.

Ek vermoed dat dit al meer as agt dinge is wat my gelukkig maak.

'Skies vir die lang storie.

Nou sien ek uit na 'n drama met baie geluk van iemand anders.

My tag gaan aan:-

THEA en haar hobbie blog Greintjes

Muriel's Diaries

Bashing innie boendoes

rivierklokkies

Eva die sterker chromosoom

Die res van die name volg soos ek hulle vind.

2008-08-01T11:52:00.001-07:00

Oshakati Namibië Gratis karwas. Solank die voorraad hou. Ry slegs 'n paar keer om die kennisgewing totdat u tevrede is met die resultate.

2008-07-20T07:39:00.000-07:00

Swakopmund die Vergenoeg padverspoeling.

Pragtige fotos van die verspoeling by Vergenoeg naby Swakopmund.

As die gras so geil staan is die wêreld reg.

2008-07-20T07:31:00.000-07:00

Oshakati 'n bietjies te nat.
'n Paar reënfotos van verspoelings in Oshakati in die noorde van Namibië.

Die inkoop sentrum

Aflewering tot stilstand gedwing

Maak die beste met wat ookal jou kant toe kom .....

As die lewe vir jou water gee - gaan vang vis

2008-02-24T12:00:00.000-08:00

Kambi die koedoe koei van Namibia

Hartseer nuus

Ons koedoe kalfie het dit nie gemaak nie.

..ist leider nicht mehr, sie hat es nicht geschafft, wir sind sehr traurig.

Kann nicht glauben, wie schnell so ein Tier Einem an's Herz wächst.

Hätte euch gerne mit weiteren Fotos erfreut.

Liebe Grüße,

Christina

2008-02-24T11:07:00.000-08:00

Kambi die koedoe koei van Namibia Kliek hier vir die duitse weergawe deur Kambi se "ma" Christina. Die beskrywings op hierdie blog is 'n rowwe vertaling. Al die fotos is geneem deur Christina van Elisenheim Brakwater.

Dagsê !

Hier is die nuus uit Brakwater - Ons Kambi die koedoe koei is dank die Vader weer terug by ons.

Nadat ons die koedoe kalfie gekry het, het ons die hele dag gesoek en angstig gehoop dat Kambi weer sal terugkom. Hier is wat gebeur het.....

Kort na die geboorte moes 'n luiperd haar lêplek se reuk gekry het. Volgens die spoor was Kambi & die kalfie op pad huis toe en die luiperd was kort op hulle hakke(hoewe).

Onmiddelik toe die luiperd hulle inhaal het Kambi gehardloop. Sy is nie fit nie met die luilekker lewe in en om die huis. Aan die diep spore kon mens sien dat sy gejaag word met die luiperd agterna.

Intussen het die klein kalfie bergaf gesukkel en nie baie ver van die huis af doodmoeg onder 'n bos ingekruip.

Kambi het dit reggekry om die luiperd se aandag van die kalfie af te trek. Mens kon sien aan die diep krapmerke op haar dat sy blindelings deur die bosse gehardloop het.

Toe Andreas en die werkers die volgende oggend die berg fynkam ontdek hulle die lêplek waar die kalfie gebore is. Terwyl hy besig was om te bel hoor hy 'n geritsel in die bos langs hom en daar staan die koedoekalfie, wat hulle natuurlik dadelik huis toe gebring het.

Dié nag om 1:00 het die nagwag gesien dat Kambi by die swembad water drink. Die volgende oggend staan sy by haar gewone plek by die deur en wag vir haar ontbyt. Ons het haar saam met die kalfie in 'n stal gesit, maar dit het haar glad nie gepas nie en sy wou nie dat die kleintjie drink nie. Die kleintjie het dan ook later moed opgegee. Dit was belangrik dat die outjie 'n bietjie van die biesmelk inkry so terwyl ek vir Kambi gevoer het, het Andreas haar gemelk. Om 'n koedoe koei te melk is nogtans komies, maar gelukkig het die kalfie die melk gedrink.

On het 'n baie bekwame (wild)veearts in Windhoek, Dr. Tubising, waar ek dan vitamindruppels vir die koeimelk gekoop het om vir die kalfie te voer. Hy beweer dat dit normaal is wanneer 'n wilde dier (soos in Kambi se geval) met 'n bottel grootgemaak word dat die moederinstinkte nie reg ontwikkel nie.

Kambi jaag die kalfie nie weg nie en lek hom selfs vernaam wanneer die kalfie bottel drink (miskien jaloers?) maar verder gaan sy haar gang.

Ek is bloot bly dat die teef Jolly so lief vir die kalfie is. Die hond lê by die kalfie en lek hom skoon. Te oulik.

Gestir oggend het die kalfie nat gereën. Ons het haar afgedroog en op die stoep gebring, maar sy het so gebewe dat sy nie kon drink nie. Ek het twee graansakkies wat mens in die mikro verhit warm gemaak en by die kalfie neergesit met 'n ekstra kombers bo-oor haar. Baie gou was die katte daar, natuurlik agter die warmte aan.

Dit is 'n plesier om te sien hoe dat die huisdiere die kalfie versorg. 'n Mens kan hulle vir ure dophou.

Ek is besonder dankbaar dat die luiperd nie die kalfie verskeur het nie (ek is mos haar ma). Die gedagte is verskriklik.

Ek wil my vriendin Anke bedank vir die luzern wat sy onmiddelik gebring het sodat Kambi kan melk produseer. Baie gaaf van jou Anke.

Baie dankie ook aan almal vir ondersteuning en boodskappe.

Christina und Andreas

Liebe Grüße,

Christina

2008-02-22T16:05:00.000-08:00

Kambi die koedoe koei van Namibia Kambi is 'n jong koedoe op die gasteplaas Elisenheim buite Windhoek. Soos duidelik gesien kan word op die fotos is Kambi die koedoekoei en haar katmaatjies baie goed versorg. Die mense van Elisenheim is bekend vir hulle groothartigheid teenoor mense en diere. Besoek die Elisenheim webwerf om meer van die plaas te sien.

Plaaskatte vorm dikwels 'n sterk band met 'n gekose perd waar hulle dan ook saamwoon in dieselfde stal. Dit is tot almal se voordeel daar die katte rotte, muise en selfs slange vang. Maar daar is seker nie 'n perd so gewild soos Kambi die koedoe nie. Heel moontlik omdat Kambi saam met die katte nuuskierig is en saamstaan om te weet wat die mense in hulle omgewing doen.

Wie kan bedruk voel na 'n vroeg oggend groet deur hierdie twee. Daardie gevoelvolle kyk van die koedoe en die ondeunde kat gereed vir die uitdagings van 'n nuwe dag.

Soos Christine Werner skryf. "Wenn ich morgens meine Gardinen aufmache, gucken die Beiden meist schon ins Fenster, wollt' das nur mit euch teilen, süß, ne?!? " - rof vertaal - as ek in die oggend die gordyne ooptrek loer die twee reeds na binne. oulik nie ?

Foto bo: Kambi die koedoekoei en haar vriendjie Mummel die kat

Foto onder: Kambi met haar vriend Peet nog 'n kat.

Kambi het 'n persoonlikheid wat almal gerus laat voel in haar teenwoordigheid. Sy het geen einde aan vriende nie. Katte, honde en mense, dag of nag, sy is nooit alleen nie.

2007-12-08T22:48:00.000-08:00

'n Aalwyntuin in potte. Daar is 'n hele paar voordele om in potte te plant - Die
klimaat (waar rare plante geskuif moet word), waar spasie min is, binnenshuis,

water spaar en nie die minste nie is eenvoudig as ornamente omdat dit mooi is. Hier is fotos van
'n paar potplante in potte of houers net om 'n idee te kry. Elke persoon sal

iets aan die rangskikkings kan en wil verander, dit maak die tuine soveel interessanter.

Plaas altyd 'n klip in die drinkbak sodat klein diertjies nie daarin verdrink

nie. Hierdie drinkbakkie is nie juis diep nie, die klip is meer 'n versiering.

Hierdie ontspanning en braai area vertoon vriendelik en rustigmaar ook
interessant. Die aalwyn in die hoë vierkantige pot is in 'n ander kleiner pot
geplant. Aalwyne wil nie 'n groot hoeveelheid grond om die wortels in 'n houer hê
nie. Baie klippe met 'n klein bietjie grond vir vinnige dreinasie is noodsaaklik.

Die verskillende potte en kleure kombineer baie mooi met die houstomp en klip.

Selfs die gewone vorm pot vertoon besonder goed deurdat dit nie die aandag aftrek van die plante in die rangskikking nie.

Eenvoudig, maklik, maar tog deftig.

Die aalwyn in die pot is Aloe hardyi 'n aalwyn wat natuurlik van kraanse afhang.
Hierdie aalwyn is besonder goed geskik vir hangmandjies. Die aalwynblare hang nie slap nie, dit is styf in daardie vorm. Die plant groei na onder maar stuur die blom na bo.

2007-09-29T03:52:00.000-07:00

sutherland van die grondpad se kant Daar was toe 'n geleentheid om by Sutherland te kom vir 'n photo. Ons wou Aloe broomii en Aloe claviflora in blom sien in die veld. Daarvoor is ons na die Nationale Park in Beaufortwes. Ietsie meer oor die Park op ons Engelse blog.

Die Karoo landskap soos gesien vanaf 'n pad in die Nationale Natuurpark by Beaufortwes. Kliek op die foto om te vergroot, dit wys meer detail.

Aloe claviflora. Hierdie aalwyn stoot die blom dwars uit. Die algemene naam is kanonaalwyn.

Aloe broomii op 'n rotstuin in die natuurpark by Beaufortwes.

Aloe broomii is 'n waardige simbool vir 'n moeder. Hierdie gedenksteen was langs die pad wat afdraai vanaf die N1 na Fraserburg. Dit is in duits wat mens laat wonder of die moeder op toer was toe sy hier gesterf het.

Die bewoording is:

UNSERER LIEBER MUTTI EIN GEDENKEN + 12 - 12 - 1994

Direk vertaal - Aan ons liewe moedertjie 'n aandenking.

Ietwat ontstel dink ek daaraan dat my Moeder baie lief was vir haar aalwyne en dit is by haar waar ons belangstelling in aalwyne begin het.
Sy is ook nie meer met ons nie.

Met die huis toe ry het ons na Fraserburg en toe Williston gery en daarvandaan per grondpad na Sutherland. Ons kon eenvoudig weer die N1 tot Matjiesfontein geneem het, maar ons wou 'n ander deel van die Karoo sien.

Willistan lyk baie eensaam in die grote Bo-Karoo. Hier word dit sekerlik bloedig warm en vrek koud in die winter. Hierdie deel van die Karoo kry somer reën gevolglik is dit uiters droog nou (September).

So in die verbyry is dit opvallend dat op die plase in hierdie omgewing met skape geboer word. Ai, dit laat 'n mens se mond water vir bietjie braaivleis of 'n bordvol skaaprib-bredie.

Sutherland vanaf die grondpad in die teenoorgestelde kant as wat ons die vorige keer in gery het. Die veld is reeds besig om uit te droog na die winterreën. Daar is nog 'n paar dapper blommetjies tussen die graspolle.

Op 'n afstand lyk dit asof ons 'n eeu of twee terug is in tyd. Nogtans het elke huis sy TV, selfoon en sy kruis, al lyk dit so stil en rustig.

Die ou teleskoop. 'n Besoek aan Sutherland se sterrewag is sekerlik die droom van baie sterrekundiges en sterrekykers regoor die wêreld.

Ongelukkig het die slegte grondpad ons duur te staan gekom. 'n Band letterlik flenters gery. Rudi het omtrent gesukkel om die domkrag onder die kar in te kry. Die verflenterde band was heeltmal van die wiel af en oor die plek waar die domkrag moes kom. Met die gesukkel in die stof onder die kar kon mens nie sien waar die grondpad eindig en die man onder sy motorkar begin nie. Geluk was dat die motor glad nie enige hanteering probleem gegee het met net drie wiele teen 'n spoed op grondpad nie en Rudi is so trots op sy motor daaroor.

Einde goed - alles goed.

2007-08-18T02:53:00.000-07:00

sneeu van naby Die sneeu op die Hexrivierberge by Ceres en verder in die koue bokkeveld is pragtig. Vernaam as mens na die sneeu kan kyk en nie self by vriespunt is nie. Hierdie jaar het dit so erg gesneeu by Sutherland dat die paaie afgesny was. Dit is toe dat ons besluit om bietjie sneeuballe te gaan rondgooi. Ons het nog altyd die sneeu van ver bewonder omdat dit nie die moeite werd is om tot by ‘n berg te ry nie, mens sien die sneeu net so goed van ver, maar as die sneeu op die grond is dan wil ons bietjie gaan speel.

Die sneeu is indrukwekkend, maar ook onwerklik soos op 'n prentjie.

Dit is nog bietjie vroeg om te gaan blomme kyk in die Kouebokkeveld en die Karoo, maar die eerste vygies en lelies is reeds daar en pragtig. Na die baie reën is daar geen stof nie, alles is helder en skoon. Die windjie is koud en verfrissend.

Die liedjie "vaal ou karoo-o- land" kom outomaties in my gedagtes op. Die panne water en vuurpyle langs die pad, verander niks nie. Dit bly vaal en rustig.

'n Lekker verrassing! Aloe microstigma so na aan Sutherland, maar dit is entlik te verwagte. Hierdie aalwyn verdra die warm droë somers en snerpende koue nagte van die Karoo sonder om te kla. Die plante groei net teen die westelike hange waar die middagson die klippe warm maak en verhoed dat die aalwyne deur die nag vries. Die aalwyne groei in droë omstandighede so daar is ook nie veel water in die blare wat kan vries nie.
Aloe microstigma is baie goed aangepas by die karoo. ..en die aalwyn is ook soos die Karooland - vaalgroen met 'n pragtige blom.

meer oor Aloe microstigma en ander aalwyne op hierdie webwerf

Eindelik sneeu. Die baie reën het ongelukkig ons sneeu wegespoel en gesmelt, maar dit was steeds 'n ervaring om "regte sneeu" te kan hanteer.

Dit voel goed. As ons nie so haastig was nie het ek 'n sneeuvrou gebou.

Agterna besef ons dat dit nou regtig nie nodig was om 700 km in een dag af te lê nie. Daar is baie B&B plekke teen goeie pryse in Sutherland en ook op die plase. Ongelukkig is dit die katkinders by die huis wat die deurslag gee en ons aanjaag terug huistoe net om te sien dat hulle heeltemal tevrede is en ons nie sou mis tot die volgende dag nie.

ontmoet ons katte o.a. die American Curl.

2007-08-11T23:18:00.000-07:00

bietjie vrot en ryp elendes by die aalwyne

Die winterreën is hier met mening, na ons gewone lang warm droë somer is die gevaar van verrotting by die aalwyne weer daar. Die meeste aalwyne skrik nie so erg vir koue nie, maar wel vir die kombinasie van koue en water.
Volgens ons ondervinding sal aalwyne wat in 'n tuin groei van die somer reënval gebiede en dus nooit werklik droogde ondervind nie, nie sommer vrot wanneer dit baie reën in die winter nie. In ons tuin word daar egter baie min water gegee deur die somer omdat ons hoofsaaklik 'n vetplant (sukkulente) tuin het. Gevolglik gaan die aalwyne oor in 'n rustoestand wanneer dit te lank droog was teen die einde van die somer. Gelukkig begin ons reën in enkelle los buie, sodat die plante begin groei voor die groot reën kom. Dit gaan die meeste jare goed, maar sommige jare is daar 'n paar gevalle van vrot. Die een wat die meeste pla is wanneer die blomme afval en/of die blomstingels omknak. Ons stokperdjie is reeds die saad... sug

Dit was erg die afgelope twee jaar so hierdie jaar het Rudi vroeg begin om 'n swaelmengsel te spuit teen swamme. Die swael is nie giftig nie, maar dit het wel die nadeel dat dit aanhoudend (na reën of elke 4 weke) herhaal moet word omdat dit slegs op kontak die swamme en swamspore dood.

Dit kos fynkyk om die aalwyn te sien tussen die daisies. Dit is moeilik om na die vaal somer die blomme uit te trek. Ek het wel so 'n klein spasie skoongemaak om die aalwyne.

Ryp en nat aalwyne gaan nie saam nie. In gebiede waar dit ryp (met of sonder reën) kan die skade minder wees as die plante nie vol water is nie. Dit is die water wat vries en skade veroorsaak. In alle koue dele van die land kan die skade minder wees deur die plante vir 2-3 maande voor die winter geen water te gee nie. Daar is min gebiede waar dit nodig is om meer water te gee as die natuurlike reënval, maar dit mag wees dat ander plante water nodig het. Probeer om die aalwyne droog te hou.

Bome, struike en klippe beskerm ook die aalwyne teen koue en 'n aalwyn leef baie lekker saam met bome. 'n Aalwyn is van die min plante wat selfs onder 'n bloekom geplant kan word.

Na ryp skade kan die pap dele uitgesny word. Behandel die oorlewende gedeelte teen swamme (fungus) en beskerm die plant op die een of ander manier teen verderre koue of nattigheid. Maak 'n teht of hal die plant versigtig uit en laat dit staan op 'n beskutte droë plek. Solank daar 'n stukkie stam oorleef kan die plant weer uitloop.

Aloe microstigma naby Sutherland, die RSA se koudste plek. Die aalwyne groei net teen die westelike hange in die middagson. Die klippe, droogte en bossies is hulle redding.
Hierdie raad is miskien 'n bietjie laat nou, die winter is amper verby, maar onthou volgende jaar.

Die somer is nog nie hier nie, maar dit lyk asof ons 'n goeie saad oes gaan hê. Namibia het reeds die afgelope twee jaar goeie reën gehad en ons het volop saad van Aloe littoralis (die embleem van Windhoek) wat ons deel teen 'n goeie prys met almal.
Sien ons webwerf vir inligting en kontak ons.

2007-06-10T10:37:00.000-07:00

Die kokerboom (Aloe dichotoma) vertoon pragtig in die natuur.
Met die klem op waterspaar en die populêriteit wat aalwyne nou kry, is daar baie tuiniers wat hierdie aalwyn in die tuin wil plant. Dit is nie buite bereik nie, mits daar net aan 'n paar vereistes voldoen word.

Die Kokerboom op die foto hierbo staan in 'n tuin met 'n groen grasperk. Hierdie foto is geneem in Windhoek, dit is dus geen prestasie dat die aalwyn so lekker groei nie.
Nogtans let op die volgende punte; Die kokerboom hou nie van 'n nat tuin vol plante nie; die grasperk word net bolangs natgemaak die wortels van die kokerboom is droog; daar is baie lug sirkulasie om die kokerboom; die boom groei op 'n helling met klippe en rotste onder die grond vir dreinering, en dit help as die lug droog is (alhoewel dit is nie noodsaaklik dat die kllimaat uiters droog moet wees nie).

Hierdie tuin is in Namakwaland waar dit uiters droog in die somer is en yskooue nagte in die winter. Hierdie tuin is 'n voorbeeld dat 'n tuin mooi en sonder moeite kan wees mits die tuin by die klimaat aanpas.

Nou vir die kokerboom. Aloe dichotoma groei klaarblyklik makliker in Kaapstad, as in die droë Klein Karoo. Ons het deur die inligting gesif en tot die slotsom gekom dat die hoofsaak by die kokerboom is dreinasie. Grawe 'n diep gat, en vul dit met klippe (sluit in dolomiet en kalksteen), growwe sand en 'n bietjie ou kraalmis. - Dit is verbasend hoeveel al die aalwyne van ou kraalmis hou. Plant die aalwyn bo-op sodat die stam bokant grondhoogte is. Moenie die aalwyn natmaak
nie, die reën is oorals in die land genoeg vir hierdie aalwyn. Die kokerboom groei maklik van saad. Meer inligting is op ons webwerf

Let op die Aloe marlothii tussen die twee kokerbome. Dit is 'n geharde aalwyn pragtig in 'n groot tuin, maar ook 'n bietjies te swaar in 'n klein tuin. Hier groei dit ewe pragtig in die winter reënval streek.

Die nonnie-kokerboom Aloe ramosissiema is met een woord oulik in die tuin. Dit vertak wanneer dit nog baie klein is en lyk soos 'n bonsai kokerboom. Ons vind dat Aloe ramosissima ongelukkig moeiliker is as die Aloe dichotoma in die tuin. Die boompie in die foto hieronder is net oor een meter hoog en reeds 5 jaar oud. Die kruising van die twee bome, Aloe dichotoma en Aloe ramosissima is makliker as enige van die twee en groei vinniger. Op die foto bo, die boom regs is 'n kruising.

Aloe ramosissima groei baie goed in potte waar die hoeveelheid water gereguleer kan word.

2007-06-10T10:25:00.000-07:00

Kom ons verlang saam
'n Groot aantal Suid-Afrikaanse ouers sal weet hoe dit voel om te verlang na kinders en kleinkinders oorsee. Dit maak nie saak in watter rigting hulle oor die see heen is nie, verlange is dieselfde.

Hierdie fotos is geneem toe ek vir my seun in Engeland gaan kuier het. Wanneer die verlange groot is, is dit makliker om daarna te kyk en te konsentreer op die positiewe kant voordat ek verder kyk na fotos van hom en ons kleinseun.

Die groen tonnel is 'n wandelpaadjie agter sy huis. Dit is pragtig en wek dadelik herinneringe van feëverhaaltjies - maar nie vir lank nie. Die werklikheid sluip in as die besef kom dat dit ten minste veilig is waar hy nou is om te gaan wandel in die donker tonnel. Hy is nie alleen weg van die moorde in Suid Afrika nie, maar daar is ook 'n baie beter toekoms vir hom in sy werk. Ten minste het hy daardie geleentheid.

Kom ons vind uiteindelik troos in die blomme met mooi gedagtes aan hulle vir wie ons lief is. Of ons geliefdes ver of naby ons is, hulle is in ons harte.

Moenie jou vriend vergeet nie; dit sal hom seermaak. Maak jou vyand daarmee seer. - Langenhoven

2007-06-10T10:18:00.001-07:00

peste en elendes by die aalwyne

Peste en siektes kom voor by aalwyne net soos by enige ander plante. As die behandeling vroeg gedoen word is die werk asook die skade min. Ons het begin met seep en ander "vriendelike" rate, maar in 'n groot tuin met baie aalwyne waarvan die meeste vir ons waardevol is, het ons besluit om nie meer mooi te praat met die peste nie. Ons gebruik sisteemgif net op aalwynkanker en beperk die poeiergif tot die aalwyne wat nie in blom is nie, of dan net heel onder die plant om so min moontlik skade aan bye te doen.

Die grootste pes is miere saam met hulle maats die plantluise. Hulle kan 'n groot kokerboom laat vrek voordat enige teken gesien word. Die miere dra die luise tussen die blaar en die stam in, waar die stam beskadig word en dit vrot. Hulle rangskik ook die luise baie netjies waar die boonste en onderste blare van 'n aalwyn oorvleuel. Onsigbaar van bo en van onder. Dan die gemeenste truuk van alles is wanneer hulle by kleiner aalwyne die grond ophoop langs die stam om die luise weg te steek. Hulle is slim ! maar ons is slimmer, hopenlik.
Hou fyn dop na reën of as die aalwyne natgemaak word. As daar een mier loop, stel ondersoek in. Hou die grond langs die stamme skoon en plat, sodat enige hopies gesien kan word. Die stuifpoeier op die mark wat kloorpirifos bevat is baie goed. Skud 'n klompie poeier in die kroon van al die aalwyne so een keer per maand. Dit hou miere weg en ook die snuitkewers wat eiers in die kroon lê. Die snuitkewerlarwes vreet deur die kroon tot in die stam en die kanse is baie groot dat die aalwyn sal vrot. Wanneer dit gebeur maak die kroon skoon en behandel met 'n antifungus middel. Laat dit droog word en verseel die wond met die verseler vir bome. Die aalwyn sal heel waarskynlik meer as een nuwe kroon op die wond vorm.

Rudi het 'n handige poeierstuifbottel gemaak. Die bottel is 'n houer van 'n algemene toiletskoonmaker en die buisie kom uit 'n insekgif blikkie. Stoot die buisie 'n entjie in die bottel in, dit pas presies. Maak 'n gat vir die buisie deur die deksel. Gooi 'n klippie saam met die gifpoeier in die houer dit help met die skud. Gee 'n skud en druk die houer terwyl die houer omgetip word met die buisie na onder. 'n Wolk gif spuit tot in die skrefies onder die blare in. Dit is makliker om te doen as om te verduidelik.

Plantgifpoeier in die kroon van die aalwyn werk ook baie goed op 'n groter soort plantluis wat seld gesien word omdat dit vinnig beweeg en onder die plant tussen los blare wegkruip om hoofsaaklik in die nag aan die sagte nuwe groei te suig. Die grootste skade is die wonde wat dan aangeval word deur swamme en lelike vlekke veroorsaak. Fyn spikkels sal sigbaar wees op die nuwe groei. Dit is net nodig om poeiergif te gooi nadat dit gereën het of so een maal 'n maand wanneer dit nie reën nie.

Skud die bottel en tip dit onderstebo terwyl dit gedruk word. Dit maak 'n groot poeierwolk wat baie handig is op enige plantluise. Ook die wit dopluis. Water loop van die luise af, maar die poeier klou. Foto hieronder. Hierdie luise is reeds bespuit en hulle is besig om te vrek. Die doppe kan met 'n sagte borsel verwyder word.

Die lelikste pes is aalwynkanker wat veroorsaak word deur 'n miet. Sny die vergroeide gedeelte sover moontlik uit en verf die wond met 'n insekgif. Gebruik 'n klein waterverf kwassie en maak die gif sterk aan. Moenie hierdie sterk mengsel oorals op die aalwyn laat drup nie want die aalwyn sal vrek op daardie kolle. Die gedeelte waar die miet is kan gerus vrek en die gif wat daar opgeneem word sal die miet in die res van die plant laat vrek. Hier is 'n sisteemgif ongelukkig nodig.

Dit is nou sover dit die peste aangaan. 'n Bietjie gifpoeier en die verfwerk teen miet. Bly op die uitkyk vir miere en alles is onder beheer. Dit was die algemene peste. Hierdie blog raak lank die elendes is vir die volgende blog.

2007-06-08T19:04:00.000-07:00

Voëls dophou in die tuin is iets wat tot die kleinkinders geniet wanneer hulle kom kuier.Daar is voerbakke en waterdrinkbakke op strategiese plekke waar die voëltjies die katte kan sien. Die blomme van aalwyne en plakkies (links bo op die foto) is baie gewild by suikerbekkies en daarvan is daar oorgenoeg in die aalwyntuin.
Bome soos die vyeboom, bessies en blomme vir nektar is nodig om suikerbekkies en die vrugte eetende voëltjies te onthaal. Die behoeftes van die saadeters is redelik maklik bevredig deur voëltjiekos te koop en in 'n groot bak of skinkbord te gooi, maar dit is baie interessanter om ook vir die saadeters tuin te maak. Ons het 'n klein wildernis in die een hoekie van die tuin. Dit is 'n plesier om die voëls dop te hou terwyl hulle hang en swaai aan die grashalms terwyl hulle eet.
Begin die wildegrashoekie deur van die voëltjiesaad en ander grassaad te saai. Wilde saad waai spoedig daarby in. Verwyder onkruid en los alle grasse, koring, hawer en ander graansoorte. Met die tyd sal daar 'n groot verskeidenheid grasse groei en 'n paar veldmuise mag dalk ook intrek (regte veldmuisie gaan nie in die huis in nie).
Kom besoek ons tuin

2007-06-08T18:58:00.000-07:00

Aalwyne is nie "'n vetplant met dorings en oranje blomme" nie. Daar is iets soos 120 soorte net in Suidelike Afrika, en dan kom daar nog die kruisings ook. Kruisings is baie mooi vir die tuin van 'n persoon wat net 'n paar aalwyne wil plant om 'n tuin af te rond. Kruisings het gewoonlik mooier blomme en hulle groei makliker as die species plante. Met die water skaarste het baie tuiniers van hulle grasperke afgesien in ruil vir die sierklipies beddings. Rond dit af met 'n paar aalwyne en die tuin het 'n pragtige aansig. Besoek ons tuin

2007-06-08T18:55:00.000-07:00

Die versamelvoëltjies bly altyd in 'n swerm, of hulle nou eet, drink of broei.
Hierdie foto het hoofsaaklik sentimentele waarde. Vir iemand vanaf Namibië soos ek, is daar niks so mooi soos 'n kameeldoringboom nie. As hierdie boom nog versier is met die groot nes van die versamelvoëls dan voel mens klein.

Uithou en aanhou in die moeilkste omstandighede.

Die spinnekop met die mombakkies wat in nagmerries voorkom

2007-04-17T20:48:00.000-07:00

Die spinnekop met die mombakkies wat in nagmerries voorkom.
Die Solifugidae spinnekoppe, hier bekend as haarskeerder of roman, kom wyd versprei voor.Vanaf Suid Afrika deur Afrika, Asië en Europa.
Ten spyte van die wye verspreiding sien mens hulle min omdat hulle net in die nag uitkom en dan skuil hulle sover moontlik omdat hulle geen gif het nie en dus taamlik blootgestel is aan hulle vyande. Die tekortkoming om sonder gif te wees word uitgebalanseer deur spoed en twee sterk kake om die prooi vas te vang. Die lang hare is sensitief vir trillings en om te voel waar hulle is, ook die twee lang voelers voorentoe is sterk ontwikkel. Hulle moet vinnig reageer op enigiets wat om hulle gebeur.

Ek het 'n klompie sywurm-eiers persent gekry en het besluit om 'n paar hartjies te laat spin vir geskenkies en ook om die kleinders te laat ondervind wat ons so lank gelede so geniet het.
Die meeste wurms het reeds gespin en gepapie, toe ek laatnag iets hoor ritsel by my rekenaar-lesenaar en vaskyk in 'n groot haarskeerder. Ons is heel op ons gemak sover dit goggas en spinnekoppe aanbetref. Ons sal eerder hardloop vir 'n kamera as iets om die diertjies mee dood te maak, maar die haarskeerder laat mens voete oplig en bo-op die stoel sit. Hulle hardloop vir skuiling en as jy in die middel van die kamer staan is jy skuiling. Daardie nag het ons vier verskillende groottes getel, so daar was ten minste vier. Na die eerste twee aande het ek my nie meer aan hulle gesteur nie en na so twee weke het ons die spinnekoppe nie weer gesien nie. Ek het oorspronklik gedink hulle was aangelok deur die sywurms, maar dit was baie langer as twee weke voordat al die sywurms, papies, motte en eiers afgehandel was.
As hulle iets geëet het was dit min.

Na hierdie kennismakings voel ek nie meer so skrikkerig vir hierdie onskadelike spinnekoppe nie. Altans so dink ek. Daardie gesig kan nie mooi wees vir geen mens nie en as een onverwags sy kop langs die rekenaar uitsteek dan skrik mens erger as wanneer iemand met 'n mombakkies agter 'n deur uitspring.

Spitzkoppe se blink klippies

2006-11-16T11:06:00.000-08:00

Spitzkoppe se blink klippies. 'n Rykdom van kristalle, edelstene, rare plante, onbekende insekte, diere, sprokies, bygelowe, moord en avontuur. Dit is geen wonder dat daar 'n spesiale aura om hierdie berge is nie. Bewonder die Spitskoppe berge liewer op 'n afstand tensy jy baie betroubare kontakte het om nader te gaan

Die Spitzkoppe is pragtig op 'n foto en word dikwels geskilder.

Die koppies net voor die Spitzkoppe aan die weskus se kant op pad terug na Windhoek. Die poort na 'n geologiese wonderland van kristalle en edelstene in die oorspronklike Damara gebied. Die werklike gebied waar die kristalle is, kan net bereik word deur 'n vierwiel motor of 'n donkiekar/perdekar.

Die inwoners ken die klippe en kristalle. Nie net die volksname nie maar ook die wetenskaplike benaming wat nodig is vir die verkoop van die klippe by hulle informele stalletjies langs die paaie en daar word natuurlik ook gehandel met die winkels.

Let wel. Die minerale is die wettige eiendom van die eienaars van die gebied - dit "lê nie rond vir optel en vat nie" .

By die stalletjies is soveel om deur te kyk, dit is baie moeilik om die versoeking te weerstaan en ek vorder nie ver voordat my hande vol is nie. My beursie was ook al te vinnig leeg. Vir my is die kristalle enige tyd mooier as 'n geslypte edelsteen.

Hierdie is net 'n paar van die stalletjies. Die kristalle is beduidend goedkoper as in enige van die winkels in Nambië wat die kristalle, edelstene en semi-edelstene verkoop.

Afrikaanse aalwyn tuin
webwerf

Die soutpad en Aloe asperifolia die woestynaalwyn.

2006-11-12T04:27:00.000-08:00

Die plan is, Windhoek na Karibib met 'n besoek aan Usakos en dan die kortpad grondpad uitdraai na Hentiesbaai, kusaf met die soutpad tot by Swakopmund en Walvisbaai.

Die vinnige trippie met die soutpad is spesiaal om die woestynaalwyn Aloe asperifolia te sien en natuurlik 'n paar fotos te neem. Entlik is dit die eerste rede. Ons stel ook belang in die pragtige kristalle van die Spitzkoppe. Vir nou gaan ons eers vir die aalwyne.

Die soutpad is iets baie spesiaal - Die pad is werklik gemaak van sout uit die vele soutpanne wat voorkom aan die weskus van Namibië. Die gips wat voorkom in die soutmengsel van die panne, verbind met die sand en die sout trek water uit die mis-weer wat die mengsel klam hou sodat dit nie 'n droë kors vorm nie. Die soutpad ry enige tyd net so lekker soos teerpad. Dit is baie goedkoop om te bou maar die vangplek is dat dit nie mag uitdroog of natreën nie.

Karibib die strate is ongelooflik stil. Skynbaar is die enigste beweging by die paar winkels in die hoofweg, die dwarstraat waar ek staan om die foto te neem. Merkwaardig is hoe skoon die dorpie is, geen rommel te sien nie.

By Usakos is dit warm en droog. die foto hierbo is geneem in die ou begrafplaas van Usakos. Ons het verwag om die Aloe hereroensis in blom te sien, maar soos dit blyk was die reën nie genoeg nie. Daar is 'n effe groenigheid in die middel van die aalwynrosette en dit sal hierdie aalwyne hou tot die volgende reën teen die einde van 2006, net so twee tot vier maande om te wag - as dit 'n goeie reënjaar sal wees.

Net verby Usakos het ons afgedraai en die grondpad gevat deur die woestyn tot by Hentiesbaai. Sulke gras het die woestynbewoners vir 100 jaar nie gesien nie.

Die pad tussen Swakopmund en Walvisbaai. Pragtige sandduine.

Foto onder:- 'n Kraan is besig om 'n gestrande vissersboot uit te trek.

'n Paar eeue gelede sou dit seker 'n groot teleurstelling gewees het om hier te strand. Niks behalwe sandduine in sig, maar dit is darem nie heeltemal so erg nie, dit is net in paar kilometers tot by die monding van die Swakoprivier. Al lyk die rivier soos 'n droë sand sloot sal daar wel water onder die sand in die rivierloop wees. Die hitte langs die see met die koue seestrome, is nie naastenby so warm soos die temperatuur van die woestyn in die binneland nie.

Aloe asperifolia die Namib aalwyn. Die dowwe kleur van die plante pas aan by die dorre habitat waarin hulle groei.
Die blomtyd vir hierdie groep Aloe asperifolia was reeds verby. 'n Enkelle laat blomsteel wat skuins dwars uitsteek is wel ietwat yler as normaal, maar dit is tipies hoe hierdie aalwyn blom.

Een van die bome wat aangepas is om in die woestyn te oorleef. Die hoogste punt van die takke is nie meer as 40 cm nie. Onder die grond is 'n groot sappige stam

aalwyn en bobbejaan om windhoek

2006-11-10T20:34:00.000-08:00

'n Aalwyn en bobbejaan, 'n kykie in Windhoek

Windhoek is netjies en rustig geleë tussen berge - klein vir 'n stad, vernaam waar dit 'n hoofstad is. Wilde diere soos koedoe(kudu), jakkalse, stokstertmeerkat en 'n groot verskeidenheid koggelmanders en akkedisse kan in die stad en die heuwels gesien word, vernaam ten tye van droogtes. Voëls en insekte is in 'n groot verskeidenheid te sien.

Die aalwyn Aloe littoralis op die foto is Windhoek se wapen embleem. Hierdie aalwyn groei maklik 3 meter hoog, gelukkig blom dit op 'n jong ouderdom lank voordat daardie hoogte bereik word. Aloe littoralis het geen probleem met die ryp wat elke jaar voorkom in die gebied nie. Blomtyd is vroeg in die winter voordat dit begin ryp. Die blomstingels vorm 'n kandelaar. kliek hier vir 'n vergroting van die foto, dit is baie mooier. kliek hier om die foto te vergroot

Foto onder is Windhoek in die winter. Die kwik daal heel dikwels onder vriespunt en selfs tot soveel as -6 grade Celsius, maar sodra die son opkom styg die temperatuur vinnig na 'n lekker dag. Aloe littoralis is ook aangepas by die winters en blom vroeg in die winter voordat die blomme kan vries.

Kambi die koedoe op die gasteplaas Elisenheim net buite Windhoek
kambi se blog

Die bobbejane is wel oulik om na te kyk, maar nie as hulle op 'n rooftog om kos te vind in die buurt is nie. 'n Bobbejaan het gevaarlike tande en hulle is rats en sterk. Hulle sal selfs 'n man kan doodmaak en is 'n groot gevaar vir kinders en ook vir honde. Die foto onder is geneem van 'n groot mannetjie. Hy het gekom om die lekker ryp papaja in die tuin te oes. Ons wou hom nie ontstel nie en het die foto deur die venster geneem. Dit lyk nou asof die bobbejaan agter tralies is, maar in werklikheid was ons vasgevang agter die tralies in die huis.

Die geitjie (gecko) is te oulik. Hulle tone is aangepas om te kan klou (vassuig) sodat hulle op die plafon met gerief kan hardloop. Die pootjies voel sooos fluweel as hy op jou hand sit. Op die mat dink hierdie een dat hy op boombas is en onsigbaar sal wees as hy stilsit. Dit is ongelukkig maklik om hom nie te sien nie en dan op hom te trap. Nou is die reël dat enige geitjie op die mat word buite gesit. As hy slim raak en op die muur of plafon bly kan hy intrek.

hou die sonkant bo

2006-11-05T04:15:00.000-08:00

Ons pak die rit in die land van sonskyn aan, vanaf Noordoewer in die suide.

Die helder groen skakerings na die buitengewone reën vroeg in die jaar 2006 het nou weer verkleur na die sagte pastelkleurige skakerings wat so mooi is van Namibie.

Namibie het net twee seisoene - somer en winter. Dit is nou September maand, wat veronderstel is om lente te wees, maar hier is dit die begin van 'n heerlike lang somer. Die droë warm somers is nie so drukkend soos die vogtige hitte van somers in tropiese gebiede nie, maar die temperature in die son is gevaarlik.

Die suidelike semi-woestyn van Namibie is die habitat van Aloe dichotoma, die kokerboom.

Dit was 'n aangename ontdekking om op hierdie jong kokerboom af te kom. Min saad ontkiem in hierdie droe gebied en nog minder van die plantjies haal hierdie grootte. Die feit dat daar mense is wat die jong boompies onwettig uithaal is tragies, vernaam omdat die boompies selde aanpas en vrek buite hulle gebied. Ons het saad van Aloe dichotoma. Hulle groei maklik van saad en is dan reeds aangepas vir die tuin. sien my webwerf vir wenke hoe om hierdie aalwyn te groei. http://storm.prohosting.com/farm4u/dichotoma.htm

Die afstande tussen dorpies is groot. Vanaf die grens by Noordoewer aan die Oranjerivier tot by Gruenau is120 km; dan 147 km tot Keetmanshoop; 220 km tot by Mariental; 174 km na Rehoboth en 87 km tot Windhoek waar ons 'n paar dae vertoef.

Hierdie kokerbome met malvas en die baie oulike hoekie met petunias groei in die tuin van 'n petrolstasie met Bed&ontbyt geriewe, naby Gruenau. Oorkant die pad is daar 'n ry informele stalletjies gemik op die toeriste. Met die groot afstande tussen dorpe ry min toeriste verby 'n petrolstasie, vernaam hierdie een wat baie vrolik lyk in hierdie warm gebied.

Die informele stalletjies is skoon en skep 'n goeie indruk. Die droë heuwels in die agtergrond maak 'n mooi foto en waarsku dat dit erg warm is in die somer.

Let op die foto onder regs, dit is vroeg in die oggend geneem en die eienaar het alreeds koelte gesoek.

Die olifant is omtrent realisties. Ek hoop net dat die hout wat gebruik is om die beelde te kerf en die hoop hout wat te koop aangebied word, van dooie bome afkomstig is. Dit kos baie jare swaarkry vir 'n boom om so groot te groei in Namibia.

Daar is min plantegroei in die droë gebiede van Namibië sodat alle plante in die suide entlik gesien kan word as raar en daar is 'n paar aalwyn soorte wat skaarser as die gewone skaars is. Aloe pachygaster groei in uiters moeilike omstandighede by Aus in die suide van Namibia. Droog en baie koue winters. Dit is die koudste deel van Namibie. Ons het nie tyd gehad om vir Aloe pachygaster te gaan soek nie, gelukkig kon ek mooi fotos neem van Aloe pachygaster in Windhoek se Botaniesetuin.

Fotos van Aloe hereroensis in hulle habitat toe alle plante grasgroen was in die begin van die jaar (in die oorvloed reën - verskoon die herhaling, dit is moeilik om op te hou praat van die reën) en Aloe hereroensis in blom, September.

Aloe hereroensis kom voor oor 'n wye gebied in Namibië. Die fotos onder is geneem in die ou begrafplaas van Usakos. Ons het verwag dat die aalwyne in blom sal wees maar blykbaar was die reën hier nie genoeg nie.

Dit was 'n vinnige toer deur die suide van Namibia tot by Windhoek. Met fotos van 'n aalwyn of twee. Daar was nie tyd vir die rare aalwyne soek nie, maar gelukkig kan mens die natuurskoon nie miskyk nie.